Sensizlik öğle acı veriyor ki bana

Dalıp dalıp gidiyorum bak uzaklara

Kalbim derinden sızlıyor ağrıyor işte

Küsüyorum işte ben bu yalnızlığıma

Perişan olsam da yaşadığım bu hayatta

Mutlu olacağım belki öbür dünyada

Senden önce yaşamadım ki ben sevdayı

Sen öğrettin bana sevmeyi ve de aşkı

Bense kıymetini bilemedim belki de

Bilmelisin sen varsın sadece hayatımda

Sensizlikten ötesi nedir ki zaten bana

Ben bir kere sevdim bunu anlasana

Başkasına nasıl veririm kalbimi bir daha.

Onun sadece sende olduğunu anlasana

Beni sevecek bir başkası olamaz hayatımda

Sensizlik çok acı veriyor inan ki bana.

Bir kez daha benim yanımda olsana.







ACIYI GÖRMEKMİ İSTİYAcıyı görmek mi istiyorsun?

Gözlerime bak!

Dudaklarımda söyleyemediğim sana ait duyguları,

Bana her fırsatta bıraktığın yokluğunun acısını fark edeceksin.

O zaman anlayacaksın acının sende ne kadar masum durduğunu.



Ayrı yetişmiş güllerin birbirine hasreti gibi,

Umutla kurudum sensiz.

Ve sen hiç gözlerime bakıp beni sevdiğini söyleyemedin.

Oysa sırf bu kelime için kurduğum hayallerdi beni hayatta tutan

Bir boşluktan içeri girdim her gece,

Senli düşlerden sensiz karanlıklara süzülür gibi.



Ellerin nasıldı? Küçük müydüler? ve parmakların ince uzun mu?

Parmaklarını parmaklarımın arasında hissedip,

Seninle sahil boyu denizi hiç fark etmeden bir birimize bakıp yürüyemedik.

Gözlerinin yeşilinde geleceğe dair hayaller kuramadan,

sadece umut ettim gözlerini görebilmeyi.

Ve o gözlerinde ki ışıltıyla karanlık gecelerime yol göstermeni istedim.



Acıyı görmek mi istiyorsun.

Gözlerime bak!

Ve yaşanmamış boşa geçen anların hüzünlü şiir'ini oku,

Kirpiklerinden sıyrılıp yanaklarına düşen dizelerimde.



Bensiz yattığın o yataklarda benli hayaller kurma artık.

Sabahlara merhaba derken beni seven bir şair var deyip gurur duy sadece.

Ve hiç bilme o şairin senin için her gün defalarca öldüğünü.

Ve bil ki insan sevdiğiyle beraber olacak mahşerde.

Tek avuntum bu şimdilik.



Dünyada olamadığım anları mahşere bıraktım ben,

Ben seni bu dünyalık mı sevdim sandın?

Ölüm'müş,terk edilişmiş umurumda değil,gelme istersen.

Nasılsa bir gün hayat biletimi kestiğinde,

Kavuşma vakti olacak benim için ölüm.

Dudaklarımda ki acı tat?

Yoksa acı bir tebessüm mü olacak sana ulaşmayı beklemek?

Ne yazık hiç bilemeyeceğim.



Acıyı görmek mi istiyorsun?

Gözlerime bak!

Sen uzakta çok uzakta

Bensiz bir yaşamın anlamsız günlerini yaşamaktasın,

Benim gibi.



Seni seviyorum,

Gerçeğin ta kendisi bu iki kelime,

Sırf dudaklardan çıkması istenen değil de

İçimde taa içimde senin için atan bir kalbin feryadı,

Haykırışı bu sevdiğim.

Sana ulaşamasam da,

Biliyorum ki zavallı kalbim

Sana ait her şeyi saklıyor en gizli yerlerinde

Kanlı ve uykusuz gözyaşlarımın

Her gece aynalardan süzülmesi gibi acı veriyor uzaklarda oluşun.



Biliyorum beni sevdiğini

Acıyı tattığını da benden uzaklarda

Ama hiç bana sana ait bir şeyi vermedin?

Acı tek taraflı olsaydı,

Ne yürek dayanırdı ne yaşamın bir anlamı olurdu.

Ama yokluk kötü sevdiğim.

Bir beden olmak isteyen yüreklerde ayrı ayrı yaşamak kötü.



Sana her fırsatta koşmak isterken beni durdurmaların,

Yüzüne hasret kaldığım günlerde

Beni ısrarla kırışlarını hiç anlamış değilim.

Eminim yine okuyunca bu şiirimi büzeceksin dudaklarını

Ve eminim ağlayacaksın.

Ağlamak seni ben yapar sevdiğim

Ve beni sen yapanda içimde senin için yanan bir kalple yaşamak.

Her gün Üsküdar’da oturup kendimi dinlerim

Oysa konuşan sendin hep benimle,

Ne martıların vapurlara takılışı,

Ne işportacıların bağırışıydı fark ettiğim.

Ben denizi seyrederken gözlerinde boğulmayı sevdim.

Yosun tuttu gözyaşlarım sensizliğin dalgalarında.

Gözlerim ve ben her Üsküdar’a inişimizde

Bir gün seninle bir bankta oturup

Sadece ve sadece hiç konuşmadan gözlerine bakmak istedik.



Kaç zamandır bir hüzün dolaşıyor odamda.

Duvarlar bir şeyler söylüyor sanki

Adım adım yok oluşumu izliyorum

Her batan güneşin karanlığı getirmesiyle.

Sabahlara kadar uykusuz gözlerimle uzaklara,

karanlıklara bakıyorum mütemediyen

Kayan her yıldızda tek bir şey diliyorum?

Ve Senin için yalvardığım namazlarda secdeye kapanıp

Rabbime ettiğim dualarım,

Tuttuğum dilekle aynı olması ve sonra umudumu yitirmeden

Rabbimin bir bildiği var deyip

Kabul olmadığında dualarımın

Tekrar tekrar yalvarmalarım.



Seni okyanusların diplerinde

Bir midyenin içinde ki

İnciyi görme ihtimalimin olmadığı gibi kabul ettim aşkım

Ve seni hiç ulaşılamayacak dağların zirvesinde

Koklayamayacağım bir çiçek olduğunu fark ettiğimde

Tek bir şey düşündüm?



Dokunamadan tenine,

Öpemeden öpülesi dudaklarını mahşere erteledim vuslatı.

Ben o kargaşada ne yaparım bilmem ama

İnsan mahşerde sevdiğiyle beraberdir derler

Seni seviyorum meleğim.



Acımasız olan ne sensin ne de ben,

Bize gümüş tepsiyle sunulan hüzünlü bir hayat sadece

Ve kabul etmesi zor olan bu ayrılıklara katlanmak sanırım.

İnsan yaşamın değerini

Yüzü ve kalbi güldüğünde anlıyor

Anlıyor ki ölüm sadece toprağa girmek değil

Ve nefesi kesilene kadar yaşadığı her şeyin

Gözlerinin önünden geçmesi değil.

Ölüm sensizliğin sadece yaşarken verilen cezası sevdiğim.



Seni bulduğumda sevgi anlam kazandı

Her anımsadığımda yaşamamım oldu gülüşlerin

Hiç tükenmedi içimde senin için yanan ateş

Ve ben o ateşle yanmayı,

Sırf seni sevmek olduğu için

İnan bana çok sevdim.



01,08,2006

Oysa

Doğum günüme sadece 10 gün kalmıştı

Eğer yanımda olsaydın

Yaşama daha bir sıkı sarılacaktım..

Şimdi ölüm ne anlam taşıyor?

Yaşamak ne anlam?

Hiç anlayamayacağım

Sensiz bedenim toprağa girmedikçe .





AĞLAYAN GÖZLERİME YAZDIM SENİ

 

ağlayan ğöazlerime yazdim seni

umutsuz geleceğime cizdim seni

tek sen sevesin diye sakladım kendimi

dönup bakmadın bile umutsuz aşkım





deli hayallerimi kapıldın

penbe dünyana kara mi ekledim

yoksa ben suçmu ettim sevdiğim için

aşkta gurur olmaz demiştin sevdiğim



haykıramadım sevdigim

serseri olupta dağitamadim o tatlı yüreğini

suc bendekı sevmişim seni deli ğibi

ama yinede mutlu yinede umutluyum

umut suzz aşkim.